Zet de eerste stap

Dit jaar is voor mij tot nog toe het beste jaar ooit qua persoonlijke ontwikkeling.

Comfort zone

Nog nooit ben ik zover uit mijn comfort zone gestapt als dit jaar. Hoewel als au pair naar Engeland gaan op mijn 21ste een reuze stap was. En moeder worden op mijn 28 ste mijn leven behoorlijk op zijn kop zette.

Alles wat ik tot nog toe heb meegemaakt, de keuzes die ik heb gemaakt, of ze goed waren of niet, hebben mij gebracht waar ik nu sta. Er waren blije gelukkige hoogtepunten, hele zware en verdrietige diepte punten en alles er tussen in.

Ik ben dankbaar en blij voor de lessen die ik heb mogen leren. De inzichten die ik daardoor heb gekregen. Dankbaar voor de mensen die op mijn pad kwamen en komen en mij op uiteenlopende manieren aanmoedigen, praktisch helpen, kansen geven, van mij houden en vertrouwen in mij hebben.

Dat ik nu uit mijn comfort zone stap is goed voor verdere groei en ontwikkeling. Ik zie steeds helderder hoe de dingen samen vallen. Hoe het leven, het universum of hoe je het ook noemen wilt je helpt op jouw pad die je besloten hebt te gaan lopen. Die allereerste eerste stap is van cruciaal belang. Daarna is doorzetten een essentieel onderdeel om je doel te halen.

Lavendel zakjes

De lavendel zakjes zijn daar een goed voorbeeld van. In mijn tuin heb ik twee lavendel struiken staan. Elk jaar bloeien ze prachtig en geuren ze heerlijk.

Een deel van mijn lavendel struik

Ik vond het zonde om na het snoeien de takken met bloemen eraan weg te gooien. Ik besloot er bosjes van te maken als decoratie bij een cadeautje of ergens neer te zetten.

Toen ze indroogde vielen de bloemetjes eraf. Met nog steeds de lekkere geur. Via internet vond ik informatie wat je ermee kunt en hoe je de gedroogde lavendel kunt verwerken.

Mijn eerste oogst ging niet zo goed omdat ik ze niet goed had laten indrogen.

De tweede oogst ging beter. Door goed te laten drogen kon ik de gedroogde bloemetjes gebruiken.

Ik kwam op het idee om er geurzakjes van te maken en uit delen aan familie en vrienden. Ze werden enthousiast ontvangen.

Toen ik afscheid nam van mijn werk heb ik zakjes uitgedeeld aan mijn collega’s en de kinderen van mijn groep. Ook hier veel enthousiaste reacties.

Vorig jaar was er genoeg oogst maar er was verder nog niets mee gedaan. Tot ik bedacht om de geur zakjes in te zetten voor de campagne van de Luisterlijn.

De eerste aanbieding zette niet veel zode aan de dijk omdat ik geen rekening had gehouden met de bijkomende kosten. Postzegels envelop, de zakjes zelf en de tijd die je erin steekt met verwerken van de lavendel en de bestellingen. Al doe ik dat laatste met liefde.

Dus heb ik de actie aangepast. Zodat er meer overblijft om aan de campagne voor de Luisterlijn te doneren. Het voelt echt als vallen en opstaan maar vooral doorgaan!

De contacten met en bij de Luisterlijn zijn ook heel goed. Zo brengt Bonnie mij in verbinding met verschillende mensen.: met Dorine die druk bezig is om een e-learning te ontwikkelen om vrijwilligers te ondersteunen en handvatten te bieden om via gesprekken de zelfredzaamheid van (eenzame) gesprekpartners te vergroten. Daarvoor is veel geld nodig en gaat de opbrengst van de campagne naar toe.

Door middel van kaartjes die ik toevoeg aan de zakjes wordt de naamsbekendheid van de Luisterlijn vergroot. Bovendien leverde dat een mooi en heel persoonlijk gesprek op met iemand van het hoofdkantoor waar we allebei veel aan hadden.

Deze actie leert mij veel . Het bereid mij voor op mijn volgende stap. Een nieuwe wending en toevoeging in mijn leven als lichtkracht coach. Daarover vertel ik in mijn volgende blog meer.

Kortom door een eerste stap te nemen zet je uiteindelijk van alles en vooral jezelf in beweging. Er komen gegarandeerd mensen en kansen op je pad die je verder helpen. Zolang je weet wat je wilt en er voor gaat en doorzet! Ook al gaat het soms even minder goed.

Welke stap neem jij?

Saskia 🍀

PS Er zijn nog lavendel zakjes stuur mij een mail naar dewegns@gmail.com voor het aantal en je adresgegevens. Ik stuur je een tikkie. Na betaling stuur ik de zakjes naar je toe. Of ophalen in Almere.

1 zakje 5 euro, 2 zakjes 8 euro en 3 zakjes 10 euro (exclusief verzendkosten)

Of doneer via http://www.gf.me/u/ xak49h

Dank je wel 🙏

Actie voor de Luisterlijn

Leuke actie voor de Luisterlijn en meer informatie over je donatie.

Lavendel

Houd je ook van lavendel en de heerlijke geur? Het is een heilzame kruid. De lekkere geur trekt liefde aan. Het kalmeert de zenuwen, verzacht en brengt de geest in balans.

Bloeiende lavendel

Een toepasselijker actie voor de Luisterlijn kon ik niet verzinnen.

Al jaren vul ik zakjes met gedroogde lavendel uit mijn eigen tuin. Leuk om cadeau te geven of onder je kussen te leggen.

Omdat de campagne bijna afloopt (10 juli) en ik het streefbedrag wil halen, heb ik de volgende actie bedacht:

Bestel één zakje lavendel voor vijf euro, twee zakjes voor acht euro of drie zakjes voor tien euro. Ik stuur een tikkie na betaling stuur ik de zakjes naar je toe. De opbrengst komt ten goede aan de Luisterlijn.

Zakjes gevuld met gedroogde lavendel. Blijft zeker een jaar heerlijk geuren

Bestellen kan via: http://www.dewegns@gmail.com of zoek mij op Facebook Saskia de Graaf Almere via een pb stuur ik je een tikkie.

Er is beperkte voorraad en op=op

Uw donatie wordt goed besteed!

De Luisterlijn staat voor kwaliteit en anonimiteit. Professioneel luisteren naar iemand zijn of haar verhaal vergt enige kennis van gesprekstechnieken. De Luisterlijn bestaat grotendeels uit vrijwilligers. Zij worden opgeleid door ervaren trainers. Dit gebeurd in kleine groepen op verschillende locaties en via e-learning.

De Luisterlijn vindt het belangrijk om de zelfredzaamheid onder (eenzame) gesprekspartners te vergroten. Hiervoor is een project gestart. Onderdeel hiervan is een nieuwe e-learningsmodule die vrijwilligers ondersteunt en handvatten biedt om de zelfredzaamheid in gesprekken te stimuleren. Voor de ontwikkeling hiervan is geld nodig. De opbrengst van deze campagne wordt besteed aan een nieuwe e-learningsmodule binnen de Luisterlijn.

Alvast hartelijk dank!

Doe mee aan de actie of doneer via http://www.gf.me/u/xak49h

Saskia 🍀

Sciences fiction of werkelijkheid?

Over sciences fiction versus werkelijkheid

Afgelopen week ben ik voor het eerst weer gaan winkelen sinds de nieuwe maatregelen van kracht zijn. Ik hou niet van winkelen en ga zelden naar het centrum van de stad.

Ik was verbijsterd wat ik aantrof. Het leek wel of ik in een sciences fiction serie terecht gekomen was en gehersenspoeld werd.

Door de diverse luidsprekers werd mij keer op keer verteld hoe mij te gedragen om samen het virus te verslaan. Alsof dat niet genoeg was, stonden er overal borden met gedragsregels. Er waren looprichtingen, soms zelfs gescheiden door hekken aangegeven. Afgebakende vierkante meters om een voor een de winkel binnen te mogen.

Met een hoofd vol indrukken ben ik naar huis gefietst. Het was geen film maar de werkelijkheid.

Thuisgekomen moest ik echt even bijkomen. En of het dan zo moest zijn kwam ik via internet op allerlei kritische sites terecht. Met interviews van mensen met verstand van virussen en psychologie; tegengeluiden, met scherpe opmerkingen en vragen.

Dingen waar ik geen weet van heb of had.

Ik ben niet bang maar zal ook niet snel op de barricades gaan staan. Met liefde zorgen voor mijzelf en mijn dierbaren en in rust en kalmte leven, levert mij meer op.

Hoewel op de gezonde levensstijl barricade wil ik wel staan. Het is zo belangrijk om je lichaam en geest via voeding en beweging te versterken.

Daar hoor je trouwens niets over. Dat lijkt me toch een van de belangrijkste maatregelen die er te nemen zijn.

Sommige dingen heb je dan misschien niet in de hand maar je eigen gezondheid wel. Je kunt de keuze maken om verse groenten en fruit te gaan eten. Minder of geen bewerkt voedsel meer gebruiken. Je suiker inname beperken of helemaal niet meer nemen. Probeer dat eens een week of twee drie en merk de veranderingen op.

Maak elke dag een wandeling van een uur. Dat is goed voor de geest. Laat je niet teveel meeslepen door wat ze je in het nieuws vertellen.

En verder laat je niet bang maken. Angst verlamt je en is een slechte raadgever en niet goed voor je gezondheid.

Leef zoveel mogelijk in het hier en nu.

Willem Bilderdijk

In het verleden ligt het heden in het nu wat worden zal

Zorg goed voor jezelf en elkaar.

Saskia 🍀

Aanpassen

Denkvragen

Soms kom je vragen tegen die je aan het denken zetten.

Zo kwam ik de volgende tegen:

“Als de corona crisis het beste is wat je kan overkomen? Wat als dit de kans van je leven is? Je zou zomaar eens anders kunnen gaan denken. Je zou er je focus mee kunnen verleggen hoe je naar de dingen kijkt.”

Dat kwam binnen! Bij jou ook? Maar inderdaad het zette mij wel aan het denken.

Je kunt blijven klagen en zeuren over de maatregelen, over de impact op je leven en dat mag zo af en toe best. Maar blijf er niet in hangen. Ga niet bij de pakken neer zitten. Zoek mogelijkheden, zie kansen.

Nu we toch stilstaan kijk dan naar wat je wel hebt.

Misschien is je leven wel een stuk relaxter zonder achter de feiten aan te rennen. Of mis je de drukte en stress?

Misschien mis je de sociale verplichtingen niet zo erg als je gedacht had. In elk geval sommigen niet. Geeft het je een opluchting?

Geen file rijden maar gewoon vanuit huis werken. Voel je je nu een stuk relaxter? Of mis je het?

In mijn omgeving merk ik dat er wel een soort verzuchting is. Misschien is vanuit huis werken helemaal niet voor jou weggelegd. Dan heb je nu de kans gekregen om daar achter te komen. Misschien vind je het fantastisch en kun je dit blijvend doen of in een andere vorm.

Misschien ben je ook bewust geworden van het feit dat je baan maar zo zo is en dat de collega’s het leuk maken. Of omgekeerd dat je baan fantastisch is maar je collega’s niet.

Misschien heb je te maken met omzetdaling in je bedrijf. Heb je een plan B? Dan kun je daar nu over nadenken, mocht er zich nog eens een situatie voordoen waarin je bedrijf stil komt te liggen.

Dit kan met grote dingen maar ook met kleine dingen.

Een voorbeeld: in mijn tuin heb ik een overdekte lounge hoek. Maar ik keek tegen kliko’s en opgestapelde troep aan. Zonde toch! Het nodigde niet uit om daar te gaan zitten. Je kunt erover klagen en zeuren. Maar je kunt ook opstaan en actie ondernemen. Zo moeilijk is dat niet. Alle troep verzamelen en naar de stort brengen, bloemen kopen, de kliko verplaatsen en je uitzicht is aangepast. Nu kijk ik tegen een bloemenzee aan en heb ik mijn eigen paradijs gecreëerd.

Klein beginnen en stapje voor stapje kom je steeds iets verder. Als de situatie niet veranderd is accepteren en aanpassen de beste optie. Jij bent zelf degene die het verschil kan maken in je eigen leven.

Veel denk plezier!

Saskia 🍀

Vriend vogel

Deze week gaat mijn blog over een jonge vogel. Hij was te vroeg uit het nest gevallen en bivakkeerde een aantal dagen in mijn tuin.

Ineens zat daar een kleine vogel in mijn lounge hoek.

Met een wondje op zijn koppie.

In eerste instantie lieten de ouders niets meer van zich horen. Tenminste het leek of hij er alleen voor stond. Hij schreeuwde om aandacht en eten. Ik had een bakje water neergezet en een crackertje in kleine stukjes erbij gelegd.

Het jonkie ging drinken en probeerde uit de aarde ook eten te halen. Terwijl hij zijn koppie schuin hield en mij aankeek. Alsof hij wilde vragen doe ik het goed zo? Na een dag of twee had zijn moeder hem gevonden en gaf ze hem eten. Ze keerde regelmatig terug om hem te voeden.

Hij had een vaste routine opgebouwd. ’s Ochtends wakker worden op een kussen van de loungeset, dan op de stenen zitten, vervolgens op de rand van de plantenbak en tot slot rondwandelen in de tuin.

Vriend vogel

Vliegen lukte ook al een beetje, van de loungeset naar de planten bak en vice versa.

Af en toe maakte ik een praatje en vroeg dan of hij alsjeblieft niet op de kussens zijn behoefte wilde doen. Hij keek me dan schuin aan met lieve kraaloogjes om vervolgens naar de plantenbak te vliegen.

Het was best spannend hoe het verder zou gaan met ‘vriend vogel’. Elke ochtend keek ik meteen of hij er nog was. Blij en opgelucht als hij er nog zat begroette ik hem en wenste hem een fijne dag.

Terwijl ik nieuwe bloemetjes in de bak zette zat hij gezellig bij me en keek wat ik aan het doen was.

Dit vind hij wel een fijne plek.

De vierde dag kwam ik te dichtbij en vluchtte hij naar de tuin van de buren. En zelfs nog een tuin verder. De buren hebben hem op de schutting gezet.

Mama legt uit dat het nu tijd is om uit te vliegen.

Ik wilde hem toch in de gaten houden om te weten hoe het nu ging met hem. En zag hem naar het schuurdak vliegen.

Laat ik nu het volgende moment vast gelegd hebben:

Vriend vogel vliegt!

Zo prachtig om mee te maken van zo dichtbij. Blij dat hij kan vliegen. Zo mooi hoe de ouders voor hun jong zorgden. Het is een wonder dat hij niet gepakt is door een kat en deze dagen ongeschonden door is gekomen.

Met lef, aanmoediging en doorzettingsvermogen kom je verder. De natuur heeft dat deze dagen goed laten zien.

In deze bizarre tijden is dat voor ons mensen zo belangrijk. Houd moed ook al lijkt het nu allemaal wat somber. Leef bewust, leef vandaag in het hier en nu. Wees dankbaar voor wat je hebt en geniet ervan.

Zorg goed voor jezelf en elkaar.

Saskia 🍀

Het nieuwe normaal

Deze week blik ik terug vanaf het begin van mijn blog tot aan de datum van vandaag.

Omschakelen

Dit blog ben ik begonnen om over mijn wandeltraining, ter voorbereiding op de pelgrimstocht en om over de tocht zelf van Porto (Portugal) naar Santiago de Compostella te schrijven.

In een eerder blog heb ik geschreven over mijn jongste zoon en zijn gesteldheid en waarom dit zo bijzonder was om samen te gaan doen.

Aanvankelijk hadden we nog wel hoop dat het door kon gaan maar al snel werd duidelijk dat het er voorlopig niet inzat en inzit. Een grote teleurstelling voor ons beiden. We hadden intensief getraind en zagen er enorm naar uit.

Samen met Sebastiaan tijdens een van de wandeltrainingen.

We hebben elkaar door de situatie al een tijd niet gezien en ik mis hem. Hij woont in Zeeland en wordt gelukkig goed opgevangen en goed begeleid.

Het was ook het begin van het nieuwe normaal en nog meer omschakelingen die nu al zo’n drie maanden duurt.

Mag ik dan bij jou?

Bij het afkondigen van de intelligente lockdown besloot mijn dochter al snel om weer (tijdelijk) thuis te komen wonen. Alleen blijven in het huis wat zij deelt met drie medestudenten die ook allemaal naar huis waren “gevlucht” en zonder het bijbehorende studentenleven zag zij niet zitten.

Niet lang daarna besloot mijn oudste zoon om ook weer (tijdelijk) thuis te komen wonen. Om bijna dezelfde redenen. Hij studeert dit jaar af en is druk bezig met zijn scriptie.

Natuurlijk stond mijn deur open. Na herinrichting van de slaapkamers had iedereen een plek om zich terug te trekken, te studeren en vanuit huis te werken.

Daar was ik best druk mee. Spullen verhuizen, kamers inrichten, de boodschappen en mijn werk, want de kinderopvang ging door. Het vrijwilligerswerk voor de Luisterlijn. Boodschappen doen voor mijn moeder. Wat bij toerbeurt gedaan wordt door mijn broer, (schoon) zus (sen) en mijzelf. Daarnaast volg ik ook twee intensieve trainingen. Al met al was mijn rustige en kalme leven op een weliswaar prettige manier, wel drukker geworden.

Toen brak ik, ergens halverwege deze periode, mijn pink. Alles viel stil. Behalve de trainingen. Alles ging in vertraging want én met links schrijven én alles met mijn linkerhand doen kost tijd en geconcentreerde inspanning. Automatisch ga je mindfull schrijven, eten en drinken. Ik had nu wel alle tijd om mij op de trainingen te focussen.

Met Youri en Natascha

Het leven gaat door….

Nu langzaamaan alles weer opstart, komt de drang om het eigen leven weer op te pakken. Mijn zoon is inmiddels weer in zijn eigen huis. Hij heeft bijna al die tijd, naast werken aan zijn scriptie en online lesgeven, de heerlijkste gerechten gekookt, brood gebakken en mij geholpen met klusjes die ik tijdelijk niet kon doen.

Mijn dochter is al eerder naar huis gegaan en heeft haar studenten leven, zover dat gaat en op gepaste afstand, weer opgepakt. Nu ik zelf mijn haren weer kan wassen en steeds meer klusjes oppak, is er minder noodzaak om elk weekend hier te zijn.

Het was gezellig om de kinderen weer voor even thuis te hebben. Met gezamenlijke lunches, spelletjes spelen, legpuzzels maken en meewerken aan de vlogs van mijn dochter. Het was een geluk dat zij thuis waren na mijn onfortuinlijke struikelpartij.

Ik ben dankbaar voor de gezellige tijd samen; voor de liefde en de harmonie en voor de veilige thuishaven die ik mocht bieden. Al met al heb ik deze maanden als zeer gelukkig, nuttig en leerzaam ervaren.

Mijn gips is eraf. Mijn pink en ringvinger zijn aan elkaar gespalkt. Met hulp van handtherapie krijg ik langzaam kracht terug in mijn hand en vingers. Al duurt dat langer dan ik had gedacht. Het werk zal ik langzaam moeten opbouwen. Dan is bijna alles, voor mij althans, weer min of meer “normaal”.

Afronden of doorgaan?

Ergens eind december ben ik begonnen met bloggen. Iets wat ik nog nooit gedaan had en aldoende steeds leuker vond en vind om te doen.

De aanleiding was de pelgrimstocht, daarna het “nieuwe” leven met corona, en de gofundme campagne voor de Luisterlijn promoten.

Doneren kan nog tot 30 juni via: http://www.gfme/4/xak49h

Hoe nu verder? Ik wil graag doorgaan met schrijven. En ik laat mij graag uitdagen. Daarom een oproep aan jou lieve lezer.

Heb je over een van de voorgaande blogs nog vragen of zou je er iets meer over willen weten?

Geef een reactie hieronder of stuur een e-mail naar: dewegns@gmail.com

Dan ga ik daarmee aan de slag!

Blijf gezond en zorg goed voor jezelf

Saskia 🍀

Nogmaals de Luisterlijn

De gofundme campagne voor de Luisterlijn loopt bijna af. Het zou mooi zijn als we het kunnen afsluiten met het doel bedrag van 1500 euro of meer!

De campagne opbrengst gaat in zijn geheel naar de Luisterlijn.

Dat de Luisterlijn echt nodig is, merkte ik afgelopen week weer tijdens mijn dienst. Zonder in details te kunnen en mogen treden kan ik in het algemeen wel zeggen dat een gesprek waar alleen geluisterd wordt heel belangrijk kan zijn.

Anoniem en zonder oordelen kan de beller zijn of haar verhaal doen. Dat is vaak een eerste stap die voor de gesprekspartner vaak al moeilijk genoeg is.

Met jouw bijdrage wordt o.a. geïnvesteerd in trainingen en werving van nieuwe vrijwilligers.

Help mij het eindbedrag of meer, te bereiken door een donatie te doen en de campagne zoveel mogelijk te delen.

Dit kan via de volgende link: http://www.gf.me/u/xak49h

Dank je wel.

Zorg goed voor jezelf en elkaar.

Saskia 🍀

De Luisterlijn

Deze week is mijn blog gewijd aan de Luisterlijn. Sinds januari ben ik er vrijwilliger.

Hoe het begon

Tijdens een van mijn trainingen was een opdracht: ‘wat vind je leuk om te doen; waar gaat je hart van zingen?’ Wat ik opschreef was: “luisteren naar de verhalen die mensen te vertellen hebben”. Ik bedacht mij dat ik een foldertje van de Luisterlijn in de bus had gekregen en apart gehouden. Na even zoeken vond ik het weer. Op internet zocht ik informatie en heb ik een mail gestuurd om mij aan te melden.

Een intake gesprek volgde en daarna een gedegen training via zes e-learnings en zes praktijktrainingen. Na deze training afgerond te hebben ben ik begin januari officieel begonnen als vrijwilliger bij de Luisterlijn.

Ervaring

Het luisteren naar de verhalen van mensen vind ik een van de leukste dingen om te doen. Omdat iedereen zijn of haar eigen verhaal te vertellen heeft. Omdat de verhalen soms ontroerend zijn, soms hilarisch, soms om de eenzaamheid te doorbreken en soms om de beller gelegenheid te geven zijn of haar gedachten weer op rijtjes te krijgen.

Vanaf de zolderkamer draai ik wekelijks een dienst

De onderwerpen zijn zo divers als er mensen zijn. Waar het vooral om gaat is dat degene die belt zich gehoord voelt. Wij geven geen oplossing, raad of advies. Wij zijn erop getraind zonder oordeel te luisteren. Hoe fijn is dat!

De mensen zijn zo dankbaar dat ze hun verhaal kunnen en mogen doen. Ze kunnen of willen vaak niet (meer) terecht bij familie of vrienden. Niet alleen omdat ze eenzaam zijn maar ook omdat mensen in hun omgeving de verhalen “zat” zijn of de beller wil de omgeving er niet mee belasten.

Er zitten parels van gesprekken bij. Waardoor ik soms zo geroerd ben door wat mensen moeten doorstaan en meegemaakt hebben. Je hoort ze door de telefoon weer opfleuren als ze zich gehoord voelen. Dankbaar nemen ze afscheid en kunnen weer even verder.

Engel

Onlangs had ik iemand aan de lijn en die persoon zei: “Je bent een engel en ik mag even meevliegen op je vleugels”. Ik was diep ontroerd. Toen het gesprek afliep droeg de beller nog een prachtig gedicht voor.

Organisatie

Er werken zo’n 1500 vrijwilligers bij de Luisterlijn. Er zijn in een record tijd nog extra mensen opgeleid speciaal voor mensen die over het corona virus willen praten. Ook hebben wij in korte tijd een telefoonset gekregen om vanuit huis te kunnen bellen. Een hele organisatie om dat voor elkaar te krijgen, waar veel geld mee gemoeid is.

Enige tijd geleden ben ik een gofundme campagne gestart om geld op te halen voor de Luisterlijn. De Luisterlijn ontvangt subsidie van het ministerie Volksgezondheid, Welzijn en Sport en ontvangt daarnaast donaties van particulieren, bedrijven en kerken. Met uw donatie kunnen zij de kwaliteit van het werk garanderen en de opleiding verstevigen. Ook kunnen zij met uw donatie meer vrijwilligers werven en behouden, zodat zij meer oproepen kunnen beantwoorden.

Doneren kan via:

http://www.gf.me/u/xak49h

Een donatie wordt zeer op prijs gesteld!

Zorg goed voor jezelf en elkaar.

Saskia 🍀

Minister-president m/v

Je zult maar minister-president m/v zijn in een pandemie tijd.

Burgerjury

Ooit heb ik in een burgerjury mogen plaatsnemen om mee te denken en te adviseren over de ontwikkeling van de provincie Flevoland.

Met een afspiegeling van de inwoners van de provincie Flevoland, een groep mannen en vrouwen van allerlei leeftijden en niveaus, kregen wij een aantal vraagstukken voorgelegd.

Onder leiding van een hoogleraar en zijn studenten werden de onderwerpen een voor een behandeld. Wij verdiepten ons in de plannen van de provincie over onder andere : a) ruimtelijke ordening, b) verkeer en vervoer, c) regionale economie, d) milieu en water, e) recreatie, natuur en landschap, f) welzijn en cultuur.

Per onderwerp formuleerden wij vragen om te stellen aan diverse deskundigen. Zij legden uit wat een voor- dan wel een nadeel zou zijn. Ook over de consequenties die aan bepaalde keuzes verbonden waren werden wij deskundig geadviseerd en geïnformeerd.

Na de ingewonnen informatie van de deskundigen voerden wij als burgerjury weer discussies over de antwoorden, de consequenties etc.

Onder ons speelden er verschillende belangen. Want het land en tuinbouw gebied in de Noordoostpolder heeft andere belangen dan het meer stedelijke gebied van Zuidelijk Flevoland. Om als jury tot een overeenstemming te komen was het niet altijd makkelijk en is het ook niet altijd gelukt.

Uiteindelijk mochten wij ons rapport met adviezen tijdens een politieke bijeenkomst in het provinciehuis, verdedigen.

Een man in onze groep was daar erg goed in. Voor de rest haakten wij een voor een af. De discussie werd steeds politieker gevoerd. Een “taal” die de meesten van ons niet beheersten.

Het was niet het soort “spel” waar mijn hart harder van ging kloppen. Integendeel nadat we ontbonden waren als jury ben ik niet verder gegaan om mij te verdiepen in politieke zaken.

Het proces over informeren en tot een advies komen staat hier in het kort beschreven, maar het behelsde veel tijd, overleg, voorbereidingen en inlezen.

Als ik nu zie hoe premier Rutte en zijn ministers tijdens hun persconferenties maatregelen verkondigen, weet ik dat er heel wat aan voorafgegaan is. Een deel van het proces kun je volgen op tv.

Op basis van de kennis van nu en ervaringen van voorgaande pandemieën worden de maatregelen genomen.

Of de adviezen en maatregelen de juiste zijn zal de toekomst moeten uitwijzen.

Er zijn voor en tegenstanders van de maatregelen, mensen die zich eraan houden en mensen die er lak aan hebben. En nog van alles er tussen in.

Ik heb bewondering voor dit kabinet. Voor de besluiten die ze nemen. Niet klakkeloos maar weloverwogen. Met in het achterhoofd dat wat je ook beslist, welke maatregelen je ook neemt er altijd weerstand zal zijn. Dat de maatregelen nodig zijn en of ze voldoende zijn, te veel of te weinig weten we pas als de pandemie voorbij is.

Want dan pas zijn alle maatregelen geanalyseerd, de statistieken compleet en het virus doorgrond. Op dat moment kunnen we concluderen of de maatregelen terecht dan wel onterecht waren.

Ik wens minister-president Rutte en zijn ministers, en alle minister- presidenten m/v die nu voor een grote verantwoordelijkheid staan om de juiste beslissing (en) te nemen in ieders belang, veel sterkte en wijsheid.

Met 17 miljoen meningen en allerlei (eigen) belangen is dat een hele uitdaging.

Uiteindelijk zijn de plannen van infrastructuur en uitbreiding van vliegveld Lelystad doorgevoerd. Zij het met heel veel gedoe. Ik weet niet in hoeverre onze adviezen daarbij zijn meegenomen. Het was een ontzettend leerzaam proces. Mede om te kunnen ervaren wat er aan een besluit vooraf gaat. Voor wie meer wil weten:

https://www.crow.nl/kennis/bibliotheek-verkeer-en-vervoer/beleidsdocumenten/omgevingsplan-flevoland-2006

Zorg goed voor jezelf en elkaar.

Saskia 🍀

Spoedeisende hulp in corona tijd, vervolg

Deze week in mijn blog: terug naar de gipskamer, werk en dankbaarheid

Gipskamer

Het was redelijk druk deze keer. Mijn gips werd eraf gehaald. Met een speciaal soort schuimzeep mocht ik mijn hand voorzichtig wassen. Wat een verademing. Want wat gaat dat gips stinken.

Ziet er redelijk uit en weer lekker fris

Daarna kreeg ik nieuw gips en een laatste controle foto. Met een kopje koffie in de goede hand, aangeboden omdat ik lang moest wachten, werd de breuk beoordeeld. Er is geen operatie nodig gelukkig. Er was zelfs al herstel te zien! Over twee weken moet het gips eraf. Niet omdat de pink dan al geheeld is, maar om al teveel stijfheid van vingers, pols en hand te voorkomen. Met een vervolg afspraak ben ik weer naar huis gewandeld.

Deze keer voor paars gekozen.

Werk

Om te kijken wat ik wel of niet kan doen ben ik een halve dag naar het werk gegaan.

Ten eerste moest ik bedenken hoe op het werk te komen. Autorijden zit er voorlopig niet in en fietsen mag verzekeringstechnisch ook niet. Gelukkig heb ik een prima wandelconditie en is het kinderdagverblijf niet al te ver van huis. Al met al zo’n veertig minuten lopen. Voor mij prima te doen. Ik wandel bijna elke dag nog steeds een kilometer of zeven. Maar even niet op bospaden.😉

Op het werk liep ik al snel tegen mijn tijdelijke handicap aan. Het is niet te doen. Met dubbele gevoelens en een brok in mijn keel wandelde ik weer naar huis. Om juist nu uit te vallen terwijl we druk zijn om alles weer op te starten op de groep vind ik heel vervelend. Het is wel fijn om rustig de tijd te krijgen om te herstellen. Met rust zal dat ook sneller gaan.

Dankbaar

Iets breken is natuurlijk niet fijn. Behalve de pijn beperkt het je ook in alledaagse handelingen. Als rechtshandige moet ik nu alles links doen: tandenpoetsen, schrijven en een broodje smeren om maar wat te noemen. Erg lastig maar eerlijk gezegd vind ik het een leuke uitdaging.

Geluk bij een ongeluk is dat mijn zoon en dochter al een aantal weken, (tijdelijk) weer thuis zijn komen wonen. Zij zorgen liefdevol voor mij, smeren mijn brood, snijden mijn eten waar nodig en helpen met haar wassen en het huishouden. Mijn zoon kookt al weken de heerlijkste gerechten.

Voor al deze hulp en steun ben ik ze heel dankbaar.🙏♥️

Dankbaar ben ik ook voor beterschapswensen via berichtjes op Facebook en Whatsapp en kaartjes via de post🙏♥️

Waar ik ook dankbaar voor ben is dat ik nu alle tijd en rust heb om aan mijn coachtraining te werken. 🙏

Elk nadeel heb ze voordeel (Johan Cruijff)

Fijne week en zorg goed voor jezelf en elkaar.

Saskia 🍀

Pa als je iets doorscrolt naar beneden kun je een berichtje achter laten. Zou ik leuk vinden 🙏