Spoedeisende hulp in corona tijd.

In deze tijden van corana houd je je aan de richtlijnen van 1,5 meter afstand, doet bewuster boodschappen en je blijft het liefst zo ver mogelijk weg van het ziekenhuis als je daar niet hoeft te zijn. Totdat je niet anders kunt.

Struikelen

Afgelopen zondag was het heerlijk weer om te wandelen. Terwijl ik genoot van de zingende vogels, het steeds groenere bos en een netjes omgeploegde berm waar ik langs liep, struikelde ik. Daarbij kwam ik met mijn volle gewicht op mijn pink terecht. Wat een pijn. Wat moest ik doen? Gelukkig kon ik nog wel lopen.

Naar huis gebeld en om een koelcompres gevraagd. Mijn zoon fietste mij tegemoet met het gevraagde en samen zijn we naar huis gewandeld. Ondertussen van alles geprobeerd om te kijken hoe de hand en de vingers het deden. Op zich kon ik alles nog wel bewegen al deed dat enorm veel pijn. Een zware kneuzing dacht ik.

Thuisgekomen verder gekoeld en voor advies de huisartsenpost gebeld. Die vonden het verstandig om er naar te laten kijken.

Huisartsenpost

In Almere hebben ze de huisartsenposten verdeeld in corona en of andere klachten, dan ga je naar zorgcentrum Parkwijk. Bij geen corona wel andere klachten mag je naar zorgcentrum in Almere-Poort. Met allerlei regels en instructies mocht ik naar Poort: eerst aanbellen, terug in de auto en wachten tot je gebeld werd om naar binnen te mogen. Dat ging in de praktijk toch anders want het was erg rustig. Ik mocht meteen naar binnen en was vrij snel aan de beurt.

De huisarts in Poort vond het raadzaam om een foto te laten maken in het ziekenhuis. Volgende stop Flevo ziekenhuis.

De pink werd steeds dikker en blauwer

Wachttijd

Bij binnenkomst werd ik vriendelijk ontvangen en mocht ik in de wachtkamer plaats nemen. Al snel mocht ik mee naar de radiologie voor een foto. De foto was vlot gemaakt en de diagnose ook duidelijk: de pink is gebroken.

Dat kan niet missen

De wachtkamer was op één moeder en dochter na leeg. Zij gingen al gauw weg. Toen kwam een vader met zijn lijkbleke zoon. Zij waren(gelukkig voor hen) snel aan de beurt. De aardige verpleegkundige zwaaide naar mij met een lach van oor tot oor en zei dat ze me niet vergeten zou. Dat het heel jammer voor mij was maar ik was een patiënt die kon wachten. Oftewel mijn klacht was niet levensbedreigend.

Daarna kwam er een meneer met veel pijn, gekreun en gesteun die ook snel opgehaald werd. Ik zat er inmiddels twee uur. Gelukkig in berusting en kalmte. De aardige verpleegkundige bood mij koffie aan maar dat mocht ik niet hebben omdat ik nog niet “gezien” was. Na nog een uur wachten was ik aan de beurt. De super aardige arts van de SEH verontschuldigde zich dat ik zo lang had moeten wachten. Het was erg druk met mensen die per ambulance binnen gebracht werden. Ze was blij en opgelucht met mijn begrip.

Na nog eens twee en half uur van behandeling, vinger in positie trekken (wat deels gelukt is), zonder verdoving, gips, nog een foto, afgipsen mocht ik eindelijk naar huis.

De aardige verpleegkundige bij de balie lachte weer van oor tot oor en was zo blij dat ik geduldig had gewacht. In de tijd dat ik behandeld werd was haar collega al vier keer uitgescholden.

Omdat ik nog even moest wachten op mijn lift bood zij mij alsnog de koffie aan. Een kopje koffie heeft nog nooit zo lekker gesmaakt.

Mijn lift kwam al snel. Dank je wel Lianne voor het chaufferen 🙏

Verdere behandeling

Na drie dagen terug naar de gipskamer. Daar nog een extra laag gips erbij gekregen en een afspraak voor volgende week. Dan krijg ik nieuw gips en wordt er via een foto opnieuw gekeken hoe de stand van de pink is.

Mooi blauw kleurtje

(Wordt vervolgd)

Wees lief voor elkaar en zorg goed voor jezelf.

Saskia 🍀

Niksen

“in de diepste stilte zitten de beste antwoorden” (Boeddhistische wijsheid)

Een van de opdrachten die in de cursus FLOW staan, is “niksen”. Daarmee wordt letterlijk bedoeld wat er staat. Helemaal niks doen. Geen kopje thee of koffie drinken, geen muziek luisteren, geen meditatie, geen telefoon of tv, echt even helemaal niks. Zelfs niet denken. Gewoon ‘zijn’ in het hier en nu. In stilte en alleen.

Soms ga ik op een boomstam in het bos zitten. Dan laat ik de natuur over mij heen komen en ga ik op in een heerlijke rust.

In de natuur kunnen we ons denken loslaten en ons voelen terugvinden ( Boeddhistische wijsheid)

In het begin is het niet makkelijk. Ook hier geldt oefening baart kunst. De gedachten in mijn hoofd volgden elkaar in rap tempo op. Dan merk je dat je best veel in je hoofd bezig bent. Laat de gedachten zijn voor wat ze zijn. Observeer en laat ze gaan.

Ik daag je uit om dit zeven dagen lang elke dag te doen. Begin met tien minuten, dan twintig minuten, vervolgens dertig etc. Ga ergens zitten of liggen ( maar probeer niet in slaap te vallen) en observeer zonder oordeel je gedachten, wat je ziet en hoort. Observeer en laat het gaan. Zo val je in stilte.

Misschien is deze video van Eckart Tolle , auteur van ‘ de kracht van nu” een goede hulp: https://youtu.be/5MG1XcntrT4

Geef niet op als het niet meteen lukt. Probeer het opnieuw, forceer niets en laat het gaan.

Fijne week. Zorg goed voor jezelf en elkaar.

Saskia 🍀

Thuis

Voor het virus had ik een heerlijke rust in mijn leven opgebouwd met een daarbij horende relaxte routine. Nu, door de crisis, is mijn huis gevuld met twee van mijn drie kinderen, doe ik vrijwilligers werk vanuit huis en werk ik weliswaar minder dagen maar is het intensiever.

Kinderen

Het doet mij goed dat mijn kinderen de weg naar huis vinden in deze tijden. Het geeft gezelligheid en reuring. We spelen nieuwe spelletjes, puzzelen, koken en bakken en helpen elkaar de tijd zo prettig mogelijk door te komen. We volgen ook ieder onze eigen routine. Met (thuis)werk, studie en ontspanning.

Leuk spelletje

Balans

In eerste instantie ging het allemaal prima. Toch had en heeft de omschakeling effect op mij. Het sloop er langzaam in. Ik werd er duizelig van. Toen ik even rustig in een hoekje ging zitten om te “voelen” wat er nu echt aan de hand was, kwam het antwoord: ik ben overprikkeld met informatie uit de media, van het werk, het vrijwilligerswerk en de nieuwe online training. De doorbreking van mijn nieuwe opgebouwde routine en rust haalden mij uit balans en alles bij elkaar gaf het stress.

Dat betekent dat ik een hele goede les leer om in balans te blijven en mijn grenzen te bewaken. Doorgaan met mijn routine: op tijd opstaan, rustig ontbijten, wandelen, niksen, lekker in de tuin werken, FLOW doen en mijn online training tot lichtkracht coach volgen. Taken verdelen met de kinderen en een bepaald moment van de dag benutten om de informatie stroom systematisch te verwerken.

Wandelen in het bos doet goed!

Werk

Het werk vraagt ook inspanning omdat het elke keer anders is. Nieuwe kinderen, verschillende collega’s en wisselende ruimtes waar we de groep leiden. De dagroutine is wel hetzelfde dat geeft houvast. Gelukkig werk ik in een professioneel team met fijne collega’s en zijn we flexibel. Het is fijn om zo mijn collega’s die ik normaal minder vaak zie te leren kennen en je leert de kinderen van verschillende groepen kennen.

Ik vind dat hier gezegd mag worden dat het voor de kinderen van de ouders met een vitaal beroep ook schakelen is met elke keer andere juffies en andere vriendjes om mee te spelen.Zij verdienen ook een applaus. 👏👏👏

Tot slot

De gofundme campagne voor de Luisterlijn gaat nog steeds door. Je kunt een donatie doen via de volgende link:

http://www.gf.me/u/xak49h

Zorg goed voor jezelf en elkaar. Eet en drink zo gezond mogelijk en blijf in beweging.

Saskia 🍀

Nog één keer Santiago

“Elke stap brengt ons dichter bij ons doel, maar soms met een omweg” ( Boeddhistische wijsheid)

Voorbereidingen

Maandag 30 maart was onze geplande vertrekdatum. Mijn spullen lagen klaar voor een laatste selectie. Om vervolgens definitief ingepakt te worden voor de pelgrimstocht.

Minimale spullen

Helaas mocht het niet zo zijn in verband met het corona virus. We staan hier niet alleen in. Meer mensen zijn teleurgesteld in het feit dat feestjes, bruiloften, reizen enzovoorts niet doorgaan.

Het is heel jammer dat de pelgrimage niet doorgaat. Toch is mijn reis al veel eerder begonnen en heb ik veel bereikt: vele kilometers gewandeld en vele kilo’s afgevallen. Een blog en een gofundme campagne opgestart. Ik heb nieuwe mensen leren kennen, in de krant gestaan en een artikel mogen schrijven voor de Paravisie. Ik heb een challenge “filmen met je mobiele telefoon” gedaan. Dingen die ik niet zomaar gedaan zou hebben en ver uit mijn comfort zone liggen.

Als ik het spannend vond kwamen deze woorden van Pipi Langkous in mijn hoofd: ” Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk wel dat ik het kan”.

Gewoon beginnen en gaan doen. Probeer het maar eens. Het hoeft niet meteen iets groots te zijn. Het kan iets kleins zijn, dichtbij jezelf. Als je over je eigen bezwaren heen stapt, gaat er een wereld voor je open.

Een doel stellen is belangrijk. Dat geeft houvast. Met een stappenplan hou je het overzichtelijk. Zet door, pas eventueel je plan aan en ga weer door. Houd je doel voor ogen. Doorzetten is van cruciaal belang. Juist als het tegenzit of niet meteen lukt.

Met mijn blog neem ik een afslag. Ooit zal ik Santiago wel bereiken en erover schrijven. Nu neem ik je mee in een ander avontuur. Het leven van alledag in dit corona tijdperk en hoe ik daarmee omga.

De gofundme campagne zet ik ook door. Geheel in het teken van de Luisterlijn. Daar ben ik vrijwilliger. Wij worden vaker gebeld dan ooit. Het geeft veel voldoening om mensen een luisterend oor te bieden. Even de stilte doorbreken met een gesprek van mens tot mens.

Via deze link kun je je donatie doen:

http://www.gf.me/u/xak49h

Fijne week, denk om jezelf en elkaar.

Saskia 🍀

Routine en iets nieuws leren

Routine

Omdat ik heel veel wil doen, maar er niets uit mijn handen kwam, heb ik mijzelf een aantal doelen gesteld. Om die doelen te bereiken heb ik een plan opgesteld met een bijbehorende dagroutine. Dat om mijzelf niet over de kop te werken en een richtlijn te hebben. Daarnaast heb ik in detail uitgeschreven wat ik bij elke actie moet doen om mijn doel te bereiken. Ik maak daarnaast een actie lijst die ik na de genomen maatregelen rondom het corona virus pas kan uitvoeren.

Wandelen

Rondom de Kemphaan

De afgelopen dagen heb ik een aantal fijne lange wandelingen gemaakt, Lekker in de tuin gewerkt en de schuur opgeruimd.

Opruimen en ruimte maken

De kamers in huis heb ik opnieuw ingedeeld, want mijn oudste zoon komt ook naar huis. We werken alledrie vanuit huis en hebben daarbij privacy nodig.

Ik vind het gezellig dat ze er zijn om deze tijd door te komen en zij vinden dat ook. Want het hele sociale leven is anders en dan wordt het wel heel saai als je alleen thuis zit.

Leren vloggen

Ondertussen leer ik van mijn dochter vloggen en hoe dat te monteren tot een pakkend filmpje. Super leuk om te doen. En hierbij als afsluiting een filmpje/ vlog die ik gemaakt heb:

Zorg goed voor jezelf en elkaar.

Saskia 🍀

Zondag

Zondag gingen we even naar mijn moeder. Ze behoort tot een van de risicogroepen en woont zelfstandig wat haar prima afgaat. Sinds twee weken heeft zij, ter bescherming, zichzelf huisarrest opgelegd. Mijn broer en neef hebben al eerder boodschappen voor haar gedaan en deze keer namen wij een tas vol mee. Ook met wat extra’s zoals frambozen, aardbeien en blauwe bessen en een stuk verse gember waar ze zo dol op is.

Ze wilde niet op de foto maar ze had een praktische oplossing gevonden om toch bij elkaar te zitten; op gepaste afstand. Wij op de tuinbank en tuinstoel en zij in de deuropening. We hadden zelf koekjes en drinken meegenomen. Het was heel fijn om elkaar LIFE te zien maar wel heel lastig om elkaar toch niet even een knuffel te geven.

Voordat we naar mijn moeder gingen had ik een wandelingetje gemaakt. Ik weet niet waardoor het kwam, maar er zat totaal geen tempo in: 4,52 km in ruim een uur. En zaterdag kon ik het niet opbrengen om te wandelen. Ik heb ook ontzettend veel last van hooikoorts.

Maandag

De levering van de thuistelefoon is vertraagd. Daardoor had ik mijn dag anders ingevuld. Met o.a. wandelen, lezen een gezonde soep maken, en een voorstel filmpje gemaakt voor de online coachtraining die binnenkort start. Toch goed dat ik laatst aan de online challenge “filmen met je mobiel” heb meegedaan.

Na een paar dagen niet lekker in een loopritme te zitten, liep ik vandaag gemakkelijk 9 kilometer. Heerlijk door het bos en in de frisse wind. Ik geniet van de stilte en de mooie blauwe lucht die steeds blauwer lijkt te worden.

Ziet er heerlijk uit toch?!

Dinsdag

Mijn dochter maakt voor een selecte groep “corona”vlogs over het leven van alledag zoals het zich nu voltrekt. Ze zijn grappig en worden goed ontvangen. Ik denk dat ze over tien jaar een mooi verslag heeft van deze bijzondere en historische gebeurtenis. Ik ben heel blij dat ze er is. We hebben veel lol en maken er samen het beste van.

Eindelijk is de telefoon set van de Luisterlijn gekomen. Samen met mijn dochter alles geïnstalleerd. Alle apparatuur werkt. Als de telefoon opgeladen is kan ik aan de slag.

De thuiswerk plek die mijn dochter en ik om en om gebruiken.

Deze dag was ik al vroeg aan de wandel. Bijna de 10 kilometer aangetikt. Ik geniet er enorm van. En zolang het kan en mag, blijf ik dat elke dag doen. Het valt mij op dat er een vredige stilte is ontstaan. Het is heel stil qua verkeer en menselijke bezigheden. De vogels fluiten en de specht is hard aan het werk. Ik heb alleen de koekoek nog niet gehoord.

Langs het vier bruggen pad ligt ergens een soort dijkje. Ik ben er op geklommen om te zien wat er achter lag. Daar ontdekte ik een heel vredig binnen-haventje.

Nooit geweten dat er een verscholen haventje zat.

Woensdag

Gister bedacht ik mij dat het lijkt alsof ik in een vervelende droom zit. Dat ik elk moment wakker kan worden en alles weer normaal is. Al weet ik heel goed dat dat niet zo is. Er zal een leven voor, tijdens en na het corana virus zijn.

Deze dag twee heerlijke wandelingen gemaakt een van 10 kilometer en ’s middags met mijn dochter nog een van bijna 7 kilometer. Daarna lekker in de zon zitten lezen.

Tot slot een cadeautje van moeder natuur:

Een zonnestraal voor jou.

Blijf gezond en houdt anderhalve meter afstand.

Saskia 🍀

Media

De afgelopen week heb ik diverse media gevolgd over het corona virus. Op tv, via nu.nl, de NOS app, algemeen internet en een paar afleveringen van Jensen via YouTube bekeken.

Ik heb gelukkig geen angst en geen paniek voor de situatie. Wel heb ik zorg om mijn kwetsbare dierbaren. Gelukkig zijn het verstandige mensen en nemen zij hun voorzorgsmaatregelen.

Verder zorg ik voor gezond eten en drinken, was ik regelmatig mijn handen, poets het huis en pak ik mijn dagelijkse routine weer op. Wandelen, af en toe niksen om in stilte te komen, lezen en schrijven, tuinieren. Ik voel mij nog meer tot rust komen. Het enige waar ik last van heb is hooikoorts.

Paravisie

In het nieuwe nummer van paravisie staat een artikel van mijn hand over hooggevoeligheid bij kinderen. Ik ben er erg blij mee. Als je het leuk vind om te lezen kun je het bestellen via de website van paravisie, of als je durft in de winkel.

Aanbieding vanuit de uitgever: Vanwege het feit dat sommige mensen vanwege de situatie rondom corona niet naar buiten kunnen of willen, bieden wij bij bestelling de nieuwste ParaVisie Magazine tijdelijk aan ZONDER verzendkosten (zolang de voorraad strekt). https://paravisiemagazine.nl/bestellen/

Familie app

In onze familie app hebben we regelmatig informatie naar elkaar gestuurd en discussies gevoerd. Daarin maken we nu een switch naar positieve en creatieve berichten o.a. deze:

Dochter

Deze week heb ik mijn dochter opgehaald uit haar studentenhuis. Voor haar is het hele sociale studenten leven waar ze in zat stil komen liggen. Alleen thuis zitten is niets voor haar. Ze heeft het creatieve idee opgevat om te gaan vloggen. Het zijn hilarische filmpjes.

Thuiswerken

Mijn dochter kan thuiswerken van haar werk en ik krijg voor mijn vrijwilligers werk thuis apparatuur. Zodra dat geïnstalleerd is, kan ik vanuit huis telefoontjes ontvangen. We hebben een passende werkplek ingericht. Zo zitten we elkaar niet in de weg en kunnen we de anonimiteit waarborgen die het ( vrijwilligers)werk van ons vraagt.

Wandelen

Het is mentaal schakelen om van intensief trainen, naar recreatief wandelen te gaan. Tot nog toe heb ik, behalve zaterdag, elke dag een wandeling tussen de 5 en 10 kilometer gemaakt.

Bij een van de wandelingen in de afgelopen dagen, liep ik door een bijen “trek”. Eerst dacht ik één vroege bij te zien maar ik kwam telkens twee paar bijen tegen die met gepaste afstand van het voorgaande paar mijn pad kruiste. Heel bijzonder. Op imkerpedia.nl is interessante informatie te vinden over het bijenleven.

Tot slot

Ik zou het leuk vinden als je een reactie plaats. Zie hieronder👇 wel even door scrollen.

Pas goed op jezelf en elkaar!

Saskia 🍀

Pelgrimage gaat niet door training wel

Aanpassen

We zijn zwaar teleurgesteld dat de reis niet doorgaat. We hadden ons er zo op verheugd, goed voor getraind en ons laten informeren zodat we goed voorbereid op pelgrimage konden gaan. Wat mij betreft is dit slechts uitstel en zeker geen afstel.

Voor iedereen in de wereld komt dit virus en de maatregelen eromheen hard aan. Voor mensen met psychische problemen en mensen die eenzaam zijn, komt dit nog harder aan. We merken dit bij de luisterlijn en ik merk het aan Sebastiaan. Ik zou afgelopen weekend naar hem toegaan om de laatste puntjes op de i te zetten voor de reis. Dat hebben we in goed overleg afgezegd, na alle aangekondigde maatregelen. Maar goed ook want waar hij woont gelden sinds zondag strenge regels. Dat is heel ingrijpend voor mensen die gebaat zijn bij een vaste routine met therapie en dagbesteding.

We hebben besloten om de gofundme campagne in zijn geheel voort te zetten voor de Luisterlijn. Die wordt nu enorm veel gebeld en vrijwilligers krijgen thuistelefoons en de bijbehorende applicatie wat een aanslag doet op de financiële middelen, ondanks extra subsidie vanuit het ministerie.

Ook heb ik besloten om dit blog voort te zetten. Ten eerste om aandacht te vragen voor de gofundme campagne. Ten tweede wil ik via mijn blog een positieve bijdrage leveren aan het proces waar we nu allemaal in zitten. Daarom ga ik twee keer per week een blog posten.

Werk

Het kinderdagverblijf waar ik werk is open, maar met een sterk gereduceerd team en op te vangen kinderen. Deze week heb ik maar een dag gewerkt. We werken bij toerbeurt in wisselende samenstelling. Een aantal collega’s zitten preventief thuis. Het zijn bijzondere tijden. De komende week ben ik niet ingeroosterd. De week erna zou mijn vakantie beginnen. De eerste week neem ik wel helemaal vrij en de andere twee weken zijn ingetrokken.

Afgelopen dinsdag heb ik een dienst gedraaid. Ik was blij om op het werk te zijn. Het was een rare en confronterende gewaarwording om het altijd levendige kinderdagverblijf zo stil en verlaten te zien.

Reflectie

Natuurlijk ben ik ontzettend teleurgesteld dat de pelgrimstocht niet doorgaat. Ik was daardoor een paar dagen goed van slag. De onzekerheid over wat ons te wachten staat qua werk en gewone leven en routines maakten mij onrustig. Tijdens mijn wandeling van zondag bedacht ik mij dat ik aan het virus en alle maatregelen niets kan veranderen wel aan mijn eigen instelling hoe ik hier mee om ga. Ik ga nog meer letten op gezond eten en drinken. Verder stel ik een dagroutine voor mezelf op Daarover in een volgend blog meer.

Vrijwilligerswerk

Zoals eerder gemeld, worden door de luisterlijn thuistelefoons beschikbaar gesteld. Ook ik krijg er een. Zo kan ik een deel van mijn vrij gekomen tijd nuttig invullen. Naast mijn vaste dienst kan ik ook extra uurtjes draaien. Heel fijn om zo een steentje bij te kunnen dragen om o.a. eenzame mensen een luisterend oor te bieden.

Wandel training

Al gaan we niet pelgrimeren, ik blijf wel wandelen. Ik probeer elke dag zo’n 5 a 10 km te lopen.

Zaterdag zonder bepakking op 6 km in een uur gewandeld naar de boerenmarkt op de Kemphaan in Almere. De boerenmarkt is een aanrader voor iedereen die van biologische producten houdt. Het komt rechtstreeks van de bron of uit de provincie Flevoland. Ik weet niet of er komende zaterdag markt gehouden wordt. Zou wel jammer zijn want gezonde biologische producten kunnen we nu goed gebruiken. Terug nog zo’n 4 km gewandeld totaal 10 km.

Mooie hè!

Zondag naar de stad gewandeld om iets te ruilen en de laatste boodschappen gehaald. Al met al 10 kilometer gewandeld.

Maandag heb ik heerlijk gewandeld, zo’n 10 km. Heel erg genoten van de natuur, de zon en de kwetterende vogels. Virus of niet de natuur doet gewoon zijn ding. Dat geeft mij rust en vertrouwen.

Ik geniet hier zo van!

Woensdag Ongeveer 9 km gelopen. Ik had het gevoel dat het beter was om naar huis te gaan en heb mijn rondje iets ingekort.

Gezond drankje

Als je mij al even volgt weet je dat ik een online training FLOW (fantastisch leven in overvloed en welzijn) volg, gegeven door Annemarie Sips. We hebben een besloten Facebook groep waar we onze ontwikkeling en nu oo.a.gezonde drankjes delen. Onderstaande drankje wil ik graag delen.

Gembershot

Ingrediënten:
Gember (flinke stukken)
1 citroen uitpersen
Verse -essentieel- kurkuma een vleugje zwarte peper zodat de kurkuma goed werkt.
Appel in stukjes.
Optioneel: Je mag ook een manderijn of een geperste sinasappel erbij doen.

Alles in stukken in de blender, met twee koppen water. Blenderen, dan zeven.
Wat er aan prut overblijft terug in de blender gooien met water. Blenderen, nog een keer door de zeef halen. In een flesje gieten.
Je kan het drie dagen in de koelkast bewaren.

Elke dag een glas opdrinken met een theelepel (lavendel)honing. Smelt niet helemaal maar het geheel wordt zoeter.

Zonder appel wel met mandarijn.

Zorg goed voor jezelf en elkaar.

Saskia 🍀

Twee weken voor het geplande vertrek.

Training

Zaterdag. Wat was het heerlijk weer om te wandelen! Zonder bepakking ging het prima. De blessure was gevoelig maar het gaat goed. Bij de Kemphaan wat gegeten en gedronken. Op de boerenmarkt inkopen gedaan en door naar huis. Al met al 13,40 km gewandeld! Iets te lang vanwege de blessure. De rest van de dag rustig aan gedaan.

Met aan de overkant het bankje waar ik vorige week moest toegeven dat het niet meer ging.

Zondag: gezellig met mijn ex collega Cora gewandeld en bijgepraat terwijl we over de hei en door het bos bij Laren liepen. We hebben zo’n 7 km gewandeld. Genoeg voor mijn spier. Conditioneel kon ik nog wel even door. Dat geeft moed en vertrouwen.

Deze 4 km lange rechte weg heet:
“Gebed zonder end”

Maandag: naar de diëtiste heen en terug gewandeld en een ommetje naar het centrum om te kijken voor nieuwe kleding. Totaal 17,83 km. Wandelen ging prima, kleding vinden niet zo.

Woensdag had ik een vrije dag zonder planning. Het voelde als een cadeautje! Rustig opgestaan, op het gemakje ontbeten, route /etappes van de Camino bekeken. Er zitten een paar pittige ( lees lange) stukken tussen, voor de rest zijn de afstanden prima te doen. Uiteindelijk besloot ik om met bepakking te gaan wandelen. Ik heb mijn rugzak gevuld met wat ik minimaal nodig denk te hebben. Uiteindelijk ongeveer 7 kilo. Ik heb gewandeld zoals ik dat in Portugal van plan ben te gaan doen: op t gemakje, genietend van de omgeving met ingelaste rustpauzes als ik daar zin in heb en het mogelijk is. Het ging prima en van mijn blessure geen last meer. Al met al 20,51 km gewandeld.

Streefgewicht bereikt

Na een omschakeling in eet, drink en beweeg gewoonte en door meer balans en rust in mijn leven te brengen, heb ik ruimschoots mijn streefgewicht bereikt! Ik ben in totaal 15 kilo afgevallen.

Met dank aan Karen Plantenga van health4you. Zij wist mij op de juiste manier te coachen en zei precies de dingen waar ik hou-vast aan had. Bovendien hield zij goed in de gaten of ik gebalanceerd afviel. Waar nodig stuurde ze mij bij. Mede daardoor en mijn eigen motivatie ging het mij gemakkelijk af. Rondom de feestdagen vond ik het lastiger en heb ik wel wat “gezondigd” maar overall is de keuze om gezond te eten steeds meer een gewoonte geworden. En dan mag je soms best iets zondigen toch?!

Streefgewicht gevierd met een yoghurt cranberry muffin en muntthee.

Reacties

Vanaf heden kun je ook een reactie plaatsen op mijn blog. Ik vind het leuk om van je te horen.

Fijne week!

Saskia 🍀

Doneren kan en mag nog steeds kijk voor meer informatie op : http://www.gf.me/u/xak49h

Meer lezen over “Twee weken voor het geplande vertrek.”

Via blessureleed naar inzichten!

Training

Zaterdag vroeg opgestaan om in de ochtend te gaan wandelen. s’ Middags was er regen en harde wind voorspeld. Ja, nu heb ik wel het weerbericht in de gaten gehouden 😉. Het was heerlijk zacht weer, de zon scheen en je kon de lente al voelen. Vol goede moed liep ik richting Almere-Haven. Maar helaas is vrijdag tijdens het werk de blessure weer teruggekomen. Ik had gehoopt dat ik door de pijn heen kon wandelen. Soms helpt dat. Op een bankje gezeten heb ik nagedacht wat verstandig zou zijn. Dat was rechtsomkeer naar huis wandelen. Dan zo snel mogelijk naar de fysiotherapeut voor advies want dit kan ik niet hebben tijdens de wandeling naar Santiago de Compostella. Met pijn, moeite en rustig aan toch zo’n 4 km naar huis gewandeld. Met wat ik nu weet niet echt verstandig; maar ja ik geef niet zomaar op. Al met al toch nog 9,23 km gewandeld.

Het nooit afgebouwde kasteel van Almere

Fiets en wandelbeurs

Zondag een aangepaste wandeltraining. Deels door mijn blessure, maar ook omdat ik twee kaartjes had gewonnen voor de fiets en wandelbeurs en naar Utrecht ging met mijn schoonzus.

Een van mijn inspirators “de wandelvrouw” hield daar een lezing over de Camino Portugese. Veel wist ik al en het was fijn om nog wat extra informatie te krijgen. Zo gaan we goed voorbereid op weg.

Verder nog wat handige dingen gekocht zoals snel drogende handdoeken en een lichtgewicht “zitje” om geen natte billen te krijgen als je ergens (op) gaat zitten. Ik heb ook een plastuit gekocht. Die moet ik nog uitproberen. Ik ben benieuwd of en hoe dat dan in de praktijk werkt. Ik zal het laten weten!

Mijn blessure is heel pijnlijk. Die heb ik onderdrukt met ibuprofen. Zo kon ik pijnloos heen en terug lopen van en naar het treinstation en slenteren op de beurs. Al met al deze dag ruim 15000 stappen gezet/ 10,62 km.

Met een fraaie lucht als toegift.

Fysiotherapeut

Maandag kon ik meteen terecht bij de fysiotherapeut. De blessure is overbelasting van een spier. Met rust🙄 en wat oefeningen moet het overgaan. Ik mag voorlopig wel wandelen maar niet te intensief en zonder zware bepakking. Sebastiaan krijgt waarschijnlijk een deel van mijn spullen erbij. Gelukkig vindt hij dat niet erg.

Mijn werk is fysiek zwaar en deze blessure heb ik al jaren af en aan gehad. Maar nog niet zo erg als deze keer. Wat logisch is na al die wandelingen met een rugzak van 8 kilo. Geluk bij een een ongeluk is dat ik niet meer drie dagen achter elkaar werk. Maar een dag werk, een dag vrij, dan twee dagen werk en dan drie dagen vrij. Genoeg tijd om mijn blessure rust te geven.

Inzichten

Ik ben blij dat ik de blessure nu heb en weet wat het is zodat ik maatregelen kan nemen. Het zet me aan het denken. Hoe graag ik meer uit mijzelf wil halen, wat denk ik een goed streven is, loop ik tegen mijn lichamelijke grens aan. Dat sluimerde al een tijdje, maar ik wilde niet luisteren. Deze pijnlijke les is nodig om mij te leren goed naar mijn lichaam te luisteren. Accepteren dat er een grens is en die grens goed bewaken. Het is belangrijk om in mijn eigen tempo te lopen en een limit te stellen aan wat ik “dragen” kan! Wat een inzichten!

Boeddha zei het al : “Niet het doel is belangrijk maar de reis er naartoe.”

Fijne week!

Saskia🍀

Wil je reageren kan dat via: dewegns@gmail.com