Wandel 10 daagse

Het is heerlijk dat ik anderhalve week vakantie heb gehad. Ik heb elke dag een wandeling gemaakt alleen, met mijn kinderen, familie en mijn buurvrouw.

Zondag 22 december een wandeling van 7 km. Ik voelde mijn benen wel misschien door het verkeerde eten tijdens mijn verjaardag? Of haal ik dat maar in mijn hoofd 🤔

Maandag 23 december had ik in de ochtend en begin van de middag andere bezigheden en heb ik het wandelen met boodschappen doen gecombineerd. Al met al “maar” 4,6 km gelopen.

Dinsdag 24 december mijn favoriete rondje Weerwater, gecombineerd met de laatste kerstinkopen. Met een flinke koude tegenwind en gelukkig net op tijd thuis voor de stortbui! 

Toch fijn dat ik weet waar ik ben 😏

Woensdag 1e kerstdag. De weegschaal gaf een mooi rond getal aan en kan ik nu officieel zeggen dat ik 10 kilo ben afgevallen. 🙋🙏 Ik heb het gevierd met een wandeling in de ochtend, van 4,3 km . De lucht was prachtig.

Mooie lucht op 1e kerstdag.

En in de middag met de kinderen een rondje van ruim 5,6 km gewandeld.

Donderdag 2e kerstdag een familie wandeling door de Soester duinen van 4,6 km. Het was er erg druk. Maar wat is het daar prachtig!

Vrijdag 27 december een rondje Weerwater met mijn twee zonen. Totaal zo’n 11 kilometer gewandeld.

Zaterdag 28 december een wandeling van 8,5 km wederom met mijn 2 zonen. Met een verrassend weerzien met de Kemphaan en alle leuke activiteiten die zich daar ontwikkeld hebben. De natuur is hier ook prachtig.

Zondag 29 december een wandeling van 6.5 km met Sebastiaan. De kou maakt dat ik/ we een kortere ronde hebben gemaakt.

Sebastiaan en ik hebben vandaag onze tickets geboekt. De data van vertrek en terugkomst liggen vast. We hebben ruim de tijd om de route uit te lopen.

Maandag 30 december een rondje Weerwater met mijn buurvrouw Cora. Met een theepauze en goed gesprek. Wellicht dat we samen over een jaar een andere route naar Santiago gaan lopen. Hoe leuk zou dat zijn!

Dinsdag 31 december vandaag 25 jaar geleden beviel ik van mijn eerste kind , Youri.

Voor het feest losbarst eerst een wandeling gemaakt van 10,23 km. Deze wandeling gecombineerd met inkopen van een sportmatje en sportelastiek. Want ik ga ook mijn spieren trainen. Thomas van Bakel, mijn neef, is personal trainer bij Physicum.nl in Amsterdam en hij heeft mij op weg geholpen met een training schema op maat; inclusief filmpjes hoe ik de oefeningen moet doen.

Hier eindigt mijn wandel tiendaagse en het jaar 2019…..

…..en wens ik jou een goed, gezond en gelukkig 2020.

Saskia 🍀🎆

Sebastiaan

Samen met Sebastiaan ga ik de pelgrimsroute wandelen. Hij is mijn 2e zoon en 22 jaar.

Sebastiaan en ik 27-12-2019

Hij kampt vanaf zijn kindertijd al met somberheid en depressie. Het is deels aangeboren en deels versterkt door wat hij heeft meegemaakt.

We hebben jarenlang diverse instanties afgelopen zonder dat er een duidelijke diagnose gesteld werd, laat staan dat er een behandeling uit voort kwam. Zijn boze buien en zijn onverwachte wisselende stemmingen werden steeds erger.

Hij wilde zelf graag naar Zeeland verhuizen omdat hij zich daar beter op zijn gemak voelde dan in Almere. Dat mocht van mij als hij zijn vmbo diploma zou halen. Dat lukte en met pijn in mijn hart maar ook hoop op betere tijden voor Sebas heb ik hem laten gaan. Aanvankelijk ging dat goed. Hij woonde bij opa en oma en deed een BBL opleiding. Hij had het er erg naar zijn zin. Tot een van zijn collega’s zich van het leven beroofde. Dat heeft een enorme impact gehad. Hij heeft toen wel psychische begeleiding gehad. Toch kwam hij weer naar Alnere.

Omdat hij nog leerplichtig was ging hij een verzorgende opleiding doen. Helaas ging het steeds slechter met Sebastiaan. Op een gegeven moment heb ik met de leerplichtambtenaar afgesproken om hem thuis te houden. Dat mocht maar hij moest dan wel naar de GGZ. Ook daar weer een traject ingegaan waar wel iets uit kwam maar als niets ernstigs werd bestempeld. Jaren later bleek dat er wel degelijk een diagnose uit gehaald had kunnen worden.

Op een dag zat hij er zo verloren bij dat ik dacht als ik nu niets doe weet ik niet hoe ik hem morgen aan ga treffen. Ik kreeg de ingeving ” puppy”. Geloof het of niet het was 1 april 2015 en binnen vier uur hadden we een puppy en alle spullen die we nodig hadden voor de hond. Zijn problemen waren natuurlijk niet voorbij maar wel naar de achtergrond geschoven omdat Tommy alle aandacht nodig had. We zijn zelfs op puppytraining gegaan.

Na het GGZ traject is hij terug verhuisd naar Zeeland. Zijn vader woonde daar ook weer en zij hebben een tijd samengewoond. Weer later ging Sebastiaan op zichzelf wonen. Wat als je weet wat we nu weten niet verstandig was. Maar dat het zo uit de hand zou lopen had niemand gedacht. Het was dan ook een wonderlijke samenloop van mensen en omstandigheden. Een losgeslagen bende wat voor niemand daar goed was en zeker niet voor Sebastiaan.

Eens in de maand ging ik naar hem toe en zag dat het steeds slechter ging. Na inschakeling van de familie hebben we Sebas weer min of meer op de rit gekregen. De woongemeenschap viel na een tijdje uit elkaar en Sebas ging tijdelijk boven een kroeg samenwonen en weer later naar een zelfstandige woonruimte. De relatie hield geen stand. Dat was vlak voor mijn reis naar Nepal. Hij bleef daar alleen wonen en ik ging met gemengde gevoelens op reis.

De nacht van 31 oktober op 1 november 2017 zal ik niet snel vergeten. Ik was terug van de reis uit Nepal en had net weer mijn eerste werkdag gehad. Middenin de nacht belde mijn dochter dat Sebas een zelfmoord poging had gedaan en in het ziekenhuis lag. Zij was via via gewaarschuwd. Wat er dan door je heen gaat is niet te beschrijven. Ik lag te rillen in mijn bed. Ook al had ik er altijd wel rekening mee gehouden dat het zou kunnen gebeuren kwam het als een enorme schok.

Na de poging heeft hij therapie gekregen maar weer niet de juiste. Helaas moest het nog een keer mis gaan dit keer met een woede uitbarsting en vernieling van spullen. Nu werd hij dan toch opgenomen en daarna kwam hij in aanmerking voor beschermd wonen. Daar woont hij nu nog.

Sebastiaan werkte in die tijd bij Dirk Wielemaker van Wielemakertuinen.nl . Een baas die hem fantastisch goed gesteund en geholpen heeft en nog steeds blijft doen. Hij had graag meer voor Sebastiaan gedaan maar door de medicijnen die hij gebruikt kan hij zijn belangrijkste werkzaamheden niet meer uitvoeren. Dus arbo technisch kon hij daar helaas niet blijven werken.

Als zijn moeder zijnde verscheurd het mijn hart om hem te zien lijden en er niets aan te kunnen doen. Door de jaren heen heb ik afstand genomen van het feit dat ik zijn psychische nood niet kan oplossen of wegnemen. Dat is een lang en zwaar proces geweest. Het enige wat ik doe en kan doen is met liefde om hem heen staan. Het overige laat ik aan de professionals over. Dat geeft lucht. Mijn overtuiging is dat Sebastiaan hier op aarde nog een belangrijke taak heeft te volbrengen.

In een van zijn moeilijke tijden heeft hij al een deel van de Camino gelopen vanuit Spanje. Niet iedereen begreep het want het ging nogal onverwacht. Vanuit mijn overtuiging dat wandelen goed is voor een mens en om hem uit het wereldje te halen waar hij in zat heb ik hem toestemming gegeven om te gaan. Met de hoop en verwachting dat hij andere inzichten zou krijgen. Helaas moest hij de tocht afbreken wegens ziekte. Maar het heeft hem toen wel goed gedaan.

Een wens van Sebastiaan is om de Camino te voltooien. Het liefst samen met oma Jellie maar die kan dat fysiek niet meer opbrengen. Oma is sowieso degene die Sebastiaan en mij enthousiast heeft gemaakt om de pelgrimsroute te gaan lopen.

Op dit moment gaat het goed met hem. Hij heeft eindelijk de juiste therapie en medicijnen. Al zijn dat er nog erg veel. Hij leert om te gaan met zijn wisselende stemmingen en ik merk dat hij ouder, wijzer en rustiger wordt. Al blijven er altijd triggers en situaties die invloed hebben op zijn stemming en gedrag. Hij wil archeoloog worden en bereid zich nu goed voor om de studie daadwerkelijk te gaan volgen.

Ik ben heel trots op Sebastiaan dat hij toch elke keer weer opkrabbelt en er weer voor gaat. Zijn innerlijke kracht is enorm. Hij maakt me vaak aan het lachen en verrast mij ook met al zijn creatieve ideeën, prachtige kunstwerken en interesses. Dat we samen naar Santiago gaan wandelen vind ik heel fijn. Dat maakt mij ook zo gemotiveerd om er een succes van te maken.

Saskia 🍀

Denk je aan zelfmoord bel 0900-0113 ( start tik 4,5 cent daarna 5 cent per minuut plus je vaste belkosten 24/7 bereikbaar)

Zoek je een luisterend oor bel dan de luisterlijn 0900-0767 (lokaal tarief, 24/7 bereikbaar)

Verjaardagswandeling en overdenking

Mijn eerste vlog

Het is erg prettig om doelen te stellen en daarop je focus te zetten. Nog mooier is het om te merken dat het proces op zich al heel mooi is en mijn doel steeds meer in zicht komt.

Met kerst komt Sebastiaan een wat langere tijd logeren. Dat geeft ons de gelegenheid om samen te trainen. Er staan een paar lange wandelingen op het programma. We kunnen dan ons wandeltempo op elkaar afstemmen en ook onze ideeën en verwachtingen uitspreken.  In een later blog zal ik de bijzondere band die ik met hem heb beschrijven en ook hoe fijn het is dat we dit samen gaan doen.

Gister kwamen mijn dochter Natascha en zoon Youri gezellig gourmetten voor mijn verjaardag. Een taartje mocht ook niet ontbreken vond ik. Bij de gourmet een lekker stokbroodje, rode wijn en tiramisu als toetje. Eigenlijk veel teveel koolhydraten en suikers. Alles smaakt nog net zo lekker als voorheen, misschien nog wel lekkerder omdat het echt een traktatie was.

Vandaag weer over tot de orde van de dag. Dat lukt me goed omdat ik mijn motivatie en focus vast blijf houden. Ik sta ingeschreven voor de nieuwsbrief van Richard de Leth van oersterk. Hij inspireert mij enorm door zijn wetenschappelijk onderbouwde inzichten over ons voedsel. Door een tijdlang zijn voedingsadviezen op te volgen, heb ik ondervonden dat sterk bewerkt voedsel, koolhydraten en suikers niet goed voor mij zijn. De kilo’s vlogen ervan af, maar ik viel deels weer terug in mijn oude eetpatroon. Het leek wel of de kilo’s er nog sneller aankwamen. Dat ik gister van mijn nieuwe eetpatroon ben afgeweken vind ik dubbel. Ik heb er van genoten maar ik ga wel onderzoeken of en hoe ik dit anders kan aanpakken.

Wie mij ook inspireert is Annemarie Sips. Zij schrijft inspirerende boeken en bij haar volg ik nu de training FLOW (fantastisch leven in overvloed en welzijn). Deze training heeft mij nu al zoveel gebracht en we zijn pas bij les vijf(!) van de zestien. Diepgaande inzichten, blokkades die ik had en emotionele gedoetjes, zoals zij dat zo mooi noemt, alles heb ik overboord gekieperd. Niet altijd makkelijk hoor want ik heb afscheid genomen van emoties, bepaald voedsel en dranken en mensen, eigenlijk van mijn oude leven.

Op een gegeven moment leek het wel of ik in de rouw was. later besefte ik dat er geen weg terug meer is. “Kies wijs want alles heeft een prijs” vind ik ook een hele mooie uitspraak van Annemarie. Ik kies nu voor mijzelf, mijn gezondheid en mijn geluk en ik doe alleen nog maar dingen die ik leuk vind en mij energie geven.

Saskia 🍀

Koude wind en ochtendgloren

Vandaag (zondag) heb ik weer een rondje Weerwater gelopen met een uitbreiding, totaal 12,44 km. De wind was hard, koud en guur. Een groot stuk met tegenwind gelopen. Op een bepaald stuk bijna weggeblazen. Waar het kon ben ik beschut gaan lopen.

Omdat ik op een voet steeds blaren ontwikkel heb ik een andere tip uitgeprobeerd: twee paar sokken aan de voet. Dat liep prima en hoewel ik wel weer blaren heb, voelde ik ze niet.

Onderweg de energie naald uit 1985 een kunstwerk van Jan van Munster. De paal is 55 meter hoog. ( Ik dacht altijd dat het aangaf hoe diep we onder zeeniveau leven. Niet dus🙄)

Maandag weer naar de diëtiste. Ik stond om kwart over zes op want ik besloot om de ongeveer 8 km naar de locatie te gaan lopen. Half acht de deur uit 8:59 was ik er. Gelukkig was de wind gaan liggen en was het niet zo koud als afgelopen zondag.

Skyline Almere centrum in het ochtendlicht

Inmiddels ben ik 9,4 kg afgevallen, waarvan 7(!) kilo aan vet. Ik ben super gemotiveerd en gefocust om mijn koolhydraat beperkt dieet en mijn wandelconditie vol te houden. Vanaf de diëtiste ben ik met de bus naar huis gegaan. Dat was best een luxe. De volgende afspraak is in maart. Ik wil er nog vijf kilo af en volgens de diëtiste is dat heel goed te doen.

Er komt nog een doel bij en dat is spierontwikkeling. Ik denk er aan om te gaan zwemmen. Mooi begin en voornemen voor 2020. Daarnaast ga ik buikspieroefeningen en beenspieren trainen, gewoon thuis. De motivatie om mij daar toe te zetten kost me wat meer moeite. Het is wel noodzakelijk om gebalanceerd af te vallen. Anders ben ik straks op mijn streefgewicht in een flubberlijf 😏

Saskia 🍀

Doel, plan en focus

Als je iets wilt bereiken, wat het dan ook is, heb je een doel, een plan en focus nodig. Ik heb op dit moment twee doelen: een wandelconditie opbouwen en afvallen. De conditie bouwt zich langzaam maar zeker op. Mijn streefgewicht voor dit jaar is bijna bereikt. Dat geeft me moed. Mijn focus echter wankelde een beetje deze week. Het was een wat saaie week en er overviel mij een hele vervelende verkoudheid. Na zoveel jaren in de kinderopvang dacht ik immuun te zijn maar wellicht is de combinatie afvallen, wandelconditie opbouwen en een nieuw gebouw met klimaatbeheersing geen goede combinatie. Ik voelde mij een beetje zielig. Een foute kerstfilm op netflix beurde mij weer enigzins op .

Zaterdag begon ik vol goede moed aan het rondje Weerwater. Al zonk de moed mij al snel in de wandelschoenen. Ik was nog maar net op weg toen het troosteloze weer en de kale bomen mij “overvielen” met hun saaiheid. Nu heb ik ook wel heel veel geluk gehad met het mooie weer en de prachtige kleuren van de herfst. Gelukkig kon ik wel de motivatie opbrengen om door te lopen. Het rondje Weerwater heb ik volbracht. Op het eind was ik even in de verleiding om de bus te nemen, voor het laatste stukje, maar die heb ik voorbij laten gaan.

Daar gaat de bus
Even een weetje over het Weerwater: Na de drooglegging van Zuid Flevoland en dit stuk land nog braak lag, is besloten om de grond af te graven ten behoeve van zandwinning voor aanleg van Almere-Haven. Daarna is het weer water geworden. Vandaar de naam Weerwater

Dit soort dingen beuren je dan weer op:

Je zou nog gaan dwalen

Zondag heb ik met mijn schoonzus en coach Désirée gewandeld in de Soester duinen.

Top coach

We begonnen met regen en eindigde met een stukje blauwe lucht. De route bracht ons op prachtige plekken. Afwisselend met bos en zand en veel glibberige stukken. Hier kan ik ook oefenen met oneffen paden en verschillende “hoogtes”.

De duinen
Modderpaden
Mila was ook mee

We hebben er 2:23 uur over gedaan en 10.76 kilometer gelopen. De route beschrijving was niet overal even helder maar we hebben onze weg gevonden.

Na een welverdiende kop koffie hebben we de route besproken en plannen gemaakt om ergens in februari of maart de route van 28 km te gaan lopen. Tegen die tijd een makkie. 🙄

Saskia 🍀

Eerste grote dagtocht

Zondag was een prima dag om de eerste grote dagtocht te wandelen. Vanaf huis naar Almere-Haven en via Almere-Centrum weer naar huis. Het viel niet mee voor mijn benen en ik heb twee korte en een langere rustpauze ingelast. Dat had ik goed gedaan want thuis had ik nergens meer last van. Behalve wat hardnekkige blaren. Gelukkig had ik voorzorgsmaatregelen genomen en heb ik er verder geen last van gehad.

De calorieën verbranding is gigantisch! Ook iets om over na te denken tijdens de pelgrims route. Veel fruit en noten mee. Ik had voor nu onderweg wat cranberries en ongezouten, ongebrande noten mee. Thuis gekomen crackers gegeten en dat smaakte heerlijk, al had ik niet echt trek in eten.

Het nooit afgebouwde kasteel van Almere.
Vanuit deze positie had ik het kasteel nog niet gezien

Al met al een heerlijke training en erg genoten van de mooie natuur en het heerlijke frisse weer. Ik heb Almere weer eens vanuit een nieuw perspectief gezien. Wat ze ook over Almere mogen zeggen, ik ben blij dat ik er woon en werk. In elk geval heb ik Redmond O’Hanlon aan mijn kant.

Signeersessie “de groene stad” geschreven door Redmond O’Hanlon sep 2018

Saskia 🍀

Fiets en wandelen

Behalve de wandeltraning heb ik ook veel “gewoon” gewandeld. Zaterdagochtend eerst naar de fietsenmaker, daarvandaan door naar de supermarkt en weer naar huis.

’s Middag door naar Breda. Waar Annemarie Sips haar boek presentatie op een bijzondere leuke en inspirerende manier hield in het Mastbos🍄.

Het is een prachtig bos

Dinsdag heb ik mijn wandeltraining gecombineerd met het ophalen van mijn fiets. De training bestond uit: 50 minuten lopen op 6 km per uur. Dat lukte erg goed. Het motiveert enorm om te merken hoe de training zijn vruchten afwerpt. Mijn schoonzus Désiré is een top coach. Ik ben haar heel dankbaar.

Bij de fietsenmaker aangekomen kon ik mijn fiets weer meenemen, na een service beurt, een nieuwe binnenband en een nieuwe voorlamp. De fiets fietst weer lekker soepel. De voorlamp geeft veel beter licht wat erg prettig is bij de donkere onverlichte stukken. Fijn is ook dat de wegen in Nobelhorst langzaam maar zeker ge-asvalteerd of bestraat zijn. Dat betekent minder kuilen en minder kans op een lekke band en veel prettiger fietsen.

Saskia 🍀

Lekke band

Omdat mijn werk niet ver van huis is heb ik mij voorgenomen om altijd met de fiets te gaan. Ik weet ook niet precies hoe ik er met de auto moet komen. Dat wil ik ook niet weten om mezelf te motiveren om door weer en wind op de fiets te gaan. Met een ding had ik geen rekening gehouden dat banden lek kunnen gaan. Helaas gebeurde dat afgelopen woensdag op weg naar huis. Door alle bouwperikelen in Nobelhorst – een van de nieuwste wijken van Almere -was ik twee keer door een onzichtbare kuil gefietst. De eerste keer liep het goed af, de twee keer helaas niet. Het duurde even voor ik door had dat de band lek was. Ik ben wel doorgefietst tot ik het donkerste stuk bos voorbij was. Daarna ben ik met de fiets aan de hand naar huis gewandeld. Ondertussen liep ik mij af te vragen hoe ga ik dit de rest van de week aanpakken? 

Het eerste wat in mij opkwam was om te gaan lopen. Nadeel is dat ik erg vroeg op moet want mijn diensten beginnen de komende twee dagen om 7 uur. Voordeel is dat ik meteen train en zo heel ver is het nou ook weer niet. Ik schat in dat het ongeveer drie kwartier wandelen is. Dat geldt ook voor de terugweg. Een deel van de route gaat of door een donker bos of over een weg zonder stoep. Uiteindelijk heb ik besloten om lopend naar mijn werk te gaan. Ik zie wel hoe het gaat en zo kom ik er ook achter of het haalbaar is.

De eerste dag heb ik er zowel wel heen als terug ongeveer 39 minuten overgedaan. Ik heb gekozen voor het stuk door het donkere bos. Ik was ruimschoots op tijd op mijn werk en vol energie. Het was een heerlijke wandeling. Het weer zit mee; het is fris en droog. Voor de donkere stukken heb ik een “schijnwerper” op mijn hoofd, (zie de foto)

Mijn schijnwerper doet het goed!

De tweede dag viel zwaarder , mede omdat ik alleen op de groep stond. Dat betekent veel tillen en dan voel je je rug aan het einde van de dag. Mijn collega had heel lief de vertrektijden van de bus opgezocht voor mij. Eigenwijs als ik (soms) ben besloot ik toch naar huis te gaan wandelen. Ik deed er al met al ongeveer 3 minuten langer over.

Er moet nog veel getraind worden wil ik dagelijks een km of 24 de Camino wandelen. Hopelijk kan ik volgende week weer op de fiets.

Saskia 🍀

Rust nemen

Vandaag een uptempo wandeling gemaakt. Ruim vijf km in een uur tijd. De rust heeft me goed gedaan en bevestigd mij dat je lichaam rust geven een belangrijk onderdeel van de training is. Hoe tegenstrijdig dat ook moge klinken. Als je er goed over nadenkt is het wel logisch.

Ik ben gister ook iets afgeweken van mijn koolhydraat beperkt “dieet”. Ik had zo’n trek in erwtensoep met brood. Ja het was heerlijk! Vandaag weer terug naar de orde van de dag.

De cursus FLOW ( fantastisch leven in overvloed en welzijn) gegeven door Annemarie Sips, helpt mij om gefocust te blijven op een aantal doelen die ik gesteld heb ik o..a.: goed voor mijzelf zorgen en mijn wandelconditie op bouwen. De rust die ik nu heb in mijn leven is zo heerlijk. En zowel lichamelijke rust als geestelijke rust heb je nodig om te herstellen.

Al eerder schreef ik dat ik een periode van ongeveer twee jaar teruggetrokken ben gaan leven. Dat was een tijd van wonden “likken” en helen, tot rust komen en een nieuw doel vinden. Als ik het schrijf en teruglees klinkt het heel simpel en overzichtelijk. Dat was het echt niet.

Na mijn scheiding heb ik 24/7 drie kinderen in de puber leeftijd alleen opgevoed. Daarnaast werkte ik vier dagen in de kinderopvang in een andere plaats waardoor ik met reistijd en files zo’n 10 tot 11 uur van huis weg was. Naast de gewone routine van huishouden en activiteiten van de kinderen en heel soms mijzelf, had een van de kinderen extra aandacht en zorg nodig wat het soms extra zwaar maakte. Toen hij besloot te verhuizen naar Zeeland ( naar zijn vader) ging ik elke maand een dag of twee naar hem toe. In een tijd van ongeveer vier jaar gingen ook de andere twee het huis uit.

Ik heb dit tijdperk afgesloten met een prachtige reis naar Nepal. Tenminste dat dacht ik. Helaas, een week na terugkomst hakte een gebeurtenis in het gezin , waar ik later meer over zal vertellen, er behoorlijk in. Als ik nu zo terugdenk aan hoe ik mij toen voelde, denk ik dat ik mij machteloos en verward voelde. Want hoe ga je om met machteloosheid die je verdrietig maakt en waar je niets aan kunt veranderen? Ik had wel de oerdrang om er zelf niet aan onderdoor te gaan. Daarbij kwam de overgang ook in alle hevigheid om de hoek kijken wat een onderschatte life change is. Ook daarover later meer.

Om die gevoelens te overwinnen heb ik besloten om mijn leven niet te laten bepalen door de gebeurtenis en heb ik grenzen voor mijzelf vastgesteld. Daar had ik tijd, rust en alleen zijn voor nodig. De enige hulp van buitenaf was een professionele haptonomie fysiotherapeut waar ik fijne gesprekken mee voerde en ze masseerde mijn gespannen spieren. Daarnaast moest ik ook erg wennen aan een leeg huis. Het beroemde ” empty nest syndroom” had mij te pakken. De vraag die in mij opkwam was:” wat ga ik doen met de rest van mijn leven?”

De invulling heb ik eindelijk gevonden mede door FLOW is mijn koers bepaald: ik ga nu alleen nog maar dingen doen die mij blij en gelukkig maken: ik werk tien minuten fietsen van huis en maar drie dagen. Weliswaar lange dagen maar meer dan de helft van de week heb ik over om een cursus te volgen, wandelen, lezen, FLOW te doen,een blog schrijven en nog zoveel meer leuke dingen die mij blij en gelukkig maken.

De rust in mijn leven is een geschenk en maakt dat ik mij een rijk en gezegend mens voel.

Saskia 🍀

Verkoudheid

Mijn onafscheidelijke vrienden deze dagen.

Helaas heeft een zware verkoudheid mij te pakken gekregen. Ken je dat gevoel van watten in je hoofd? Als iemand iets aan je vraagt en de vraag met vertraging doordringt in je hersenen. Het antwoord formuleert zich in je hoofd en komt er nasaal gesproken uit en als je pech hebt met een ontsnapt straaltje snot, zodat je met een tissue voor je gezicht een antwoord produceert bevestigend met een keiharde nies.

Gister niet gewandeld de fitheid is ver te zoeken en ik voel dat ik mijn lichaam even rust moet gunnen. Behalve de verkoudheid zet de vetverbranding door mijn nieuwe eet en drink wijze goed door. De laatste keer bij de diëtiste bleek dat ik 4,6 kilo aan vet ben verloren! Dat moest even tot mij doordringen. Nu snap ik waarom ik momenteel onder drie! dekbedden lig om lekker warm te slapen.

Gister een gezellige dag met mijn zoon gehad. Na een kopje thee bij zijn vriendin hebben we een bezoek aan IKEA gebracht, waar ik alvast zakjes heb ingeslagen om spullen in te doen om de rugzak vulling netjes en overzichtelijk te houden. Na een goed gesprek thuis bij hem op de bank met gerookte thee, een verassende sensatie, weer naar huis. Daar niet veel meer gedaan dan de was ophangen, eten koken en bankhangend tv gekeken en op tijd naar bed.

In vele formaten

Vandaag toch een wandeltraining gedaan van ongeveer 3,5 km. Gemotiveerd door het mooie weer en mijn goede benen heb ik overwogen om de wandeling uit te breiden. Gelukkig heb ik het niet gedaan want mijn hoofd wil gewoon op een kussen liggen.

Met niesende groet!

Saskia🍀

Prima wandelweer!