Zondag

Zondag gingen we even naar mijn moeder. Ze behoort tot een van de risicogroepen en woont zelfstandig wat haar prima afgaat. Sinds twee weken heeft zij, ter bescherming, zichzelf huisarrest opgelegd. Mijn broer en neef hebben al eerder boodschappen voor haar gedaan en deze keer namen wij een tas vol mee. Ook met wat extra’s zoals frambozen, aardbeien en blauwe bessen en een stuk verse gember waar ze zo dol op is.

Ze wilde niet op de foto maar ze had een praktische oplossing gevonden om toch bij elkaar te zitten; op gepaste afstand. Wij op de tuinbank en tuinstoel en zij in de deuropening. We hadden zelf koekjes en drinken meegenomen. Het was heel fijn om elkaar LIFE te zien maar wel heel lastig om elkaar toch niet even een knuffel te geven.

Voordat we naar mijn moeder gingen had ik een wandelingetje gemaakt. Ik weet niet waardoor het kwam, maar er zat totaal geen tempo in: 4,52 km in ruim een uur. En zaterdag kon ik het niet opbrengen om te wandelen. Ik heb ook ontzettend veel last van hooikoorts.

Maandag

De levering van de thuistelefoon is vertraagd. Daardoor had ik mijn dag anders ingevuld. Met o.a. wandelen, lezen een gezonde soep maken, en een voorstel filmpje gemaakt voor de online coachtraining die binnenkort start. Toch goed dat ik laatst aan de online challenge “filmen met je mobiel” heb meegedaan.

Na een paar dagen niet lekker in een loopritme te zitten, liep ik vandaag gemakkelijk 9 kilometer. Heerlijk door het bos en in de frisse wind. Ik geniet van de stilte en de mooie blauwe lucht die steeds blauwer lijkt te worden.

Dinsdag

Mijn dochter maakt voor een selecte groep “corona”vlogs over het leven van alledag zoals het zich nu voltrekt. Ze zijn grappig en worden goed ontvangen. Ik denk dat ze over tien jaar een mooi verslag heeft van deze bijzondere en historische gebeurtenis. Ik ben heel blij dat ze er is. We hebben veel lol en maken er samen het beste van.

Eindelijk is de telefoon set van de Luisterlijn gekomen. Samen met mijn dochter alles geïnstalleerd. Alle apparatuur werkt. Als de telefoon opgeladen is kan ik aan de slag.

Deze dag was ik al vroeg aan de wandel. Bijna de 10 kilometer aangetikt. Ik geniet er enorm van. En zolang het kan en mag, blijf ik dat elke dag doen. Het valt mij op dat er een vredige stilte is ontstaan. Het is heel stil qua verkeer en menselijke bezigheden. De vogels fluiten en de specht is hard aan het werk. Ik heb alleen de koekoek nog niet gehoord.

Langs het vier bruggen pad ligt ergens een soort dijkje. Ik ben er op geklommen om te zien wat er achter lag. Daar ontdekte ik een heel vredig binnen-haventje.

Woensdag

Gister bedacht ik mij dat het lijkt alsof ik in een vervelende droom zit. Dat ik elk moment wakker kan worden en alles weer normaal is. Al weet ik heel goed dat dat niet zo is. Er zal een leven voor, tijdens en na het corana virus zijn.

Deze dag twee heerlijke wandelingen gemaakt een van 10 kilometer en ’s middags met mijn dochter nog een van bijna 7 kilometer. Daarna lekker in de zon zitten lezen.

Tot slot een cadeautje van moeder natuur:

Blijf gezond en houdt anderhalve meter afstand.

Saskia 🍀