Via blessureleed naar inzichten!

Training

Zaterdag vroeg opgestaan om in de ochtend te gaan wandelen. s’ Middags was er regen en harde wind voorspeld. Ja, nu heb ik wel het weerbericht in de gaten gehouden 😉. Het was heerlijk zacht weer, de zon scheen en je kon de lente al voelen. Vol goede moed liep ik richting Almere-Haven. Maar helaas is vrijdag tijdens het werk de blessure weer teruggekomen. Ik had gehoopt dat ik door de pijn heen kon wandelen. Soms helpt dat. Op een bankje gezeten heb ik nagedacht wat verstandig zou zijn. Dat was rechtsomkeer naar huis wandelen. Dan zo snel mogelijk naar de fysiotherapeut voor advies want dit kan ik niet hebben tijdens de wandeling naar Santiago de Compostella. Met pijn, moeite en rustig aan toch zo’n 4 km naar huis gewandeld. Met wat ik nu weet niet echt verstandig; maar ja ik geef niet zomaar op. Al met al toch nog 9,23 km gewandeld.

Het nooit afgebouwde kasteel van Almere

Fiets en wandelbeurs

Zondag een aangepaste wandeltraining. Deels door mijn blessure, maar ook omdat ik twee kaartjes had gewonnen voor de fiets en wandelbeurs en naar Utrecht ging met mijn schoonzus.

Een van mijn inspirators “de wandelvrouw” hield daar een lezing over de Camino Portugese. Veel wist ik al en het was fijn om nog wat extra informatie te krijgen. Zo gaan we goed voorbereid op weg.

Verder nog wat handige dingen gekocht zoals snel drogende handdoeken en een lichtgewicht “zitje” om geen natte billen te krijgen als je ergens (op) gaat zitten. Ik heb ook een plastuit gekocht. Die moet ik nog uitproberen. Ik ben benieuwd of en hoe dat dan in de praktijk werkt. Ik zal het laten weten!

Mijn blessure is heel pijnlijk. Die heb ik onderdrukt met ibuprofen. Zo kon ik pijnloos heen en terug lopen van en naar het treinstation en slenteren op de beurs. Al met al deze dag ruim 15000 stappen gezet/ 10,62 km.

Met een fraaie lucht als toegift.

Fysiotherapeut

Maandag kon ik meteen terecht bij de fysiotherapeut. De blessure is overbelasting van een spier. Met rust🙄 en wat oefeningen moet het overgaan. Ik mag voorlopig wel wandelen maar niet te intensief en zonder zware bepakking. Sebastiaan krijgt waarschijnlijk een deel van mijn spullen erbij. Gelukkig vindt hij dat niet erg.

Mijn werk is fysiek zwaar en deze blessure heb ik al jaren af en aan gehad. Maar nog niet zo erg als deze keer. Wat logisch is na al die wandelingen met een rugzak van 8 kilo. Geluk bij een een ongeluk is dat ik niet meer drie dagen achter elkaar werk. Maar een dag werk, een dag vrij, dan twee dagen werk en dan drie dagen vrij. Genoeg tijd om mijn blessure rust te geven.

Inzichten

Ik ben blij dat ik de blessure nu heb en weet wat het is zodat ik maatregelen kan nemen. Het zet me aan het denken. Hoe graag ik meer uit mijzelf wil halen, wat denk ik een goed streven is, loop ik tegen mijn lichamelijke grens aan. Dat sluimerde al een tijdje, maar ik wilde niet luisteren. Deze pijnlijke les is nodig om mij te leren goed naar mijn lichaam te luisteren. Accepteren dat er een grens is en die grens goed bewaken. Het is belangrijk om in mijn eigen tempo te lopen en een limit te stellen aan wat ik “dragen” kan! Wat een inzichten!

Boeddha zei het al : “Niet het doel is belangrijk maar de reis er naartoe.”

Fijne week!

Saskia🍀

Wil je reageren kan dat via: dewegns@gmail.com

Gepubliceerd door saskiadegraaf

actie, avontuur en uitdaging

One thought on “Via blessureleed naar inzichten!

Reacties zijn gesloten.

%d bloggers liken dit: